Oekraïense moeder wordt opgebeld door dood gewaande zoon
"Mijn emoties waren zo sterk", vertelt zijn moeder, Nataliya, aan de BBC. De vreugde van zijn familie werd vastgelegd op video en deze gaat nu rond op sociale media. Te zien is hoe Nataliya aan haar zoon vraagt of hij ongedeerd is. "Heb je je armen, je benen, alles nog", wil ze weten.
Gevangenenruil
Nazar zou bij de meest recente gevangenenruil tussen Oekraïne en Rusland zijn vrijgelaten uit Russische gevangenschap en was helemaal niet overleden, zoals al die tijd door zijn familie werd gedacht.
"Het was zo vreemd, want mijn zoon was overleden, ik had hem begraven, maar daar was zijn stem. Kun je je de emoties van een moeder voorstellen? Geluk. Ontzettend geluk. Ik kon mijn tranen niet bedwingen," zei Nataliya.
Bekijk hier het moment van het telefoontje:
Toen Rusland begin 2022 Oekraïne binnenviel, trok Nazar (toen 42 jaar) terug naar het front, waar hij ook in 2014 voor zijn land had gevochten. "Hij twijfelde geen moment. Hij ging meteen", vertelt zijn neef aan de BBC. Maar een paar maanden later, in mei, raakte Nazar vermist.
Een jaar later kreeg de familie bericht dat Nazar's lichaam was gevonden en geïdentificeerd in een mortuarium in Zuidoost-Oekraïne. "Het lichaam was zwaar verbrand. Ze hadden er meerdere gevonden in een uitgebrande bus. Toen ze de lijsten met vermiste soldaten gingen bekijken, kwamen de gegevens overeen," legt zijn nicht Roksolana uit. De familie ontving het lichaam, organiseerde zijn begrafenis en rouwde om Nazar.
Belletje
Vorig jaar in september kreeg de familie een eerste schok, toen een andere soldaat die net was vrijgelaten door de Russen, de familie belde om te vertellen dat Nazar nog leefde. Hij zou hem in de gevangenis hebben gezien. Toch kon de familie niet zeker weten of dit waar was, totdat hij deze week zelf opbelde.
Op dit moment wacht de familie op hun grote hereniging van Nazar. Zijn moeder zou al zijn favoriete gerechten aan het voorbereiden zijn, voor wanneer Nazar genoeg hersteld is om naar huis te komen. "Ik zou alle vrouwen, moeders en kinderen zo'n telefoontje toewensen als wij kregen - en dat geluk," zegt Nataliya. "Ik wacht nu alleen nog maar op mijn zoon, om hem zo stevig mogelijk te knuffelen. Ik hou ontzettend veel van hem."
